Tandbederf
Tandbederf is een voedingsgerelateerde aandoening. Koolhydraten in een zuurstof arme omgeving worden door bacterien omgezet in glucose wat vervolgens uiteenvalt in citroenzuur: het sterkste zuur wat vrij in de natuur voorkomt. Dit is schadelijk voor het gebit, het veroorzaakt kiespijn en ontstekingen. Ophoping van zuren en negatieve elektrolyten komen vrij in een zuurstofarme omgeving (de mond) bij de afbraak van koolhydraatbestanddelen (afkomstig uit zetmeelproducten van aardappelen, tarweproducten en dergelijke) uit ons voedsel. Elektronen en protonen die niet snel genoeg worden afgevoerd door zuurstof hopen zich op en tasten het gebit en parodontium aan. Anaerobe bacterien nemen de stofwisselingsafbraak al dan niet tijdelijk over en vormen glucose. Deze glucose valt vervolgens uiteen in citroenzuur, het sterkste natuurlijke zuur dat er bestaat. Bovendien komen er elektronen vrij. Als deze elektronenen en protonen niet snel genoeg kunnen worden afgevoerd (Stagnatie van electron transport chain) treedt het proces van tandbederf in werking. Het zuur tast het gebit aan.
Aanwezige elektrostatische negativiteit werkt in op zenuwuiteinden en veroorzaakt pijnsignalen.
Bij stofwisselingsafbraak van ons voedsel kan dus van zuurstof gebruik gemaakt worden om de vrijkomende elektronen en protonen te helpen afvoeren. Zonder zuurstof hopen deze op, met als gevolg: rotting en pijn.
Een andere manier om rotting en pijn te voorkomen, is het koolhydraatbestanddeel in het voedsel in te perken, zodat deze bacterën niet geactiveerd worden. Dit kan door meer natuurlijke eiweitbestanddelen in te nemen. In afwezigheid van zuurstof verzeept eiwit en dit is nuttig voor glazuur en tandbeen.


Wortelontsteking breekt door apex in kaakbot - nagebootste voorstelling

Onder de oppervlakte
Tandbederf, ofwel cariës, speelt zich voor het grootste deel af onder de oppervlakte. Poetsen en flossen zijn dus niet zaligmakend. De heersende opvatting dat tandbederf zijn oorzaak vindt in tandplak, dient te worden genuanceerd. Ook de volmaakte beheersing van tandplak biedt geen enkele zekerheid voor duurzaam behoud van het gebit. Bij het verziekende proces van tandbederf raakt namelijk het gehele gebitselement doortrokken. Tandbederf doordrenkt de tand en kies in zijn geheel. Dus glazuur, dentine, pulp, wortel tot in de apex en wortelvlies en uiteindelijk kaakbot. Men spreekt dan van parodontitis.

Bactriën verwijderen en `uithongeren`
De oplossing van tandbederf ligt in het beleid de veroorzakende bacteriën te verwijderen en ze vervolgens niet van voedsel te voorzien. Aangetaste stukken tandweefsel verwijderen (uitboren), leidt uiteindelijk tot verlies van het natuurlijk gebit. Dit is een afbraakbeleid wat volgens de methode van HealOzone niet nodig is. Wij doen er juist alles aan om dit te voorkomen.

Schadelijke aanslag
Er moet onderscheid gemaakt worden tussen schadelijke aanslag en nuttige aanslag op het gebit. Schadelijk aanslag bestaat uit korte koolstofketens van koolhydraatachtige voedingsstoffen die zich nestelen in en rondom het natuurlijk gebit. In afwezigheid van vrije zuurstof wekken deze koolstofketens verziekende bacteriën op. Bij koolhydraatafbraak komen er potonen (zuren) vrij. Dit zuur voedt de verziekende bacteriën, waardoor deze bacteriën de kans krijgen om calcium en fosfaat los te werken uit het tandmateriaal. In de afwezigheid van vettig eiwit zal er tandbederf en tanderosie ontstaan; er kan dan geen tandglazuuur en dentine aangroeien. Afbraak van vettig eiwit verzeept in afwezigheid van zuurstof en vormt NH4, neutraliseert zuur (vormt een buffer) en is bevorderlijk voor inbedding van calcium in tandweefsel. De dag beginnen en eindigen met room, botervet, eieren en vette kaas is bevorderlijk voor gebitsherstel en weert tandbederf en tanderosie.

Nuttige aanslag
De natuur maakt nuttige aanslag. Onder meer uit deze aanslag wordt secundair dentine gevormd rondom en onder een aantasting. Ook glazuur kan weer opkomen. Hierbij zijn de zogenoemde beneficiale bacteriën betrokken die gedijen in een eiwitrijke omgeving gelinkt aan natuurlijk vet. Natuurlijke vetten bestaan uit lange koolstofketens. Parallel gerangschikt vormen deze een vernislaag als een membraan. Aan de uiteinden van de vettige ketens zitten eiwitmoleculen bestaand uit aminozuren. Deze zorgen voor nieuw calcium en fosfaat om in te bedden in glazuur en tandbeen, zodat er herstel optreedt.
Nuttige aanslag bestaat dus uit lange koolstofketens met aminozuren aan de uiteinden die met behulp van beneficiale bacteriën werken aan herstel.