De werking van ozon

Superzuurstof
Ozon wordt ook wel `superzuurstof` genoemd. In feite is het een gas van gewone zuurstof van een hogere trillingsgraad.
In de natuur onstaat ozon uit zuurstof door inwerking van bijvoorbeeld zonlicht en weerlicht. Dit effect is onder meer waar te nemen bij een onweersbui. Elektromagnetische golven brengen elektronenorbitalen in een hogere trillingstoestand, waardoor van O2+ door het aantrekken van een extra zuurstofatoom O3 wordt gevormd.
In een apparaat wordt ozon gevormd door een soort bougie in een elektrische ontladingskamer. Hier wordt geprepareerde (gedroogde) lucht O2 langs geleid en opgewerkt tot ozon, O3.
Uit ozon komen positief geladen zuurstofatomen vrij die elektronen onttrekken aan de omgeving. Dit werkt net zoals bij een verbrandingsproces, alleen zonder verhitting op omgevingstemperatuur.

  

Oxidatie van bacteriën
Bacteriën bestaand uit koolwaterstofverbindingen richten schade aan het gebit aan. Als deze bacteriën in aanraking komen met ozon, oxideren ze onmiddelijk. Er blijft kooldioxide en water over. Van bacteriën blijft vrijwel niets over. Het glazuur, tandweefsel en tandvlees zijn goed bestand tegen ozon. Zij blijven dus gewoon intact. Na afloop van de ozonapplicatie zal er een reductor vloeistof worden toegediend die het elektronen tekort aanvult waardoor er een verhardingslaagje onstaat van het glazuur en tandweefsel. Op dit remineralisatie laagje, een biologische film, zal het tandherstel zich kunnen voortborduren.

Veilig
Ozon wordt alleen onder vacuüm toegediend. Vervalt het vacuüm doordat de toediningskap lekt, dan stopt de aanmaak van ozon in het apparaat. Zo wordt er voorkomen dat er ozon ontsnapt.